Study of Beelzebub's Tales

Κεφάλαιο.Σελίδα.Τόμος

Παπαβερούν

 

20 Η τρίτη πτήση του Βεελζεβούλ στον πλανήτη Γη

20.186.Α

Γενιές και γενιές τρίμυαλων όντων γεννήθηκαν και χάθηκαν σ’ εκείνη τη χώρα, όπως άλλωστε και παντού, και το γενικό επίπεδο του ψυχισμού αυτής της ομάδας των γήινων όντων υψωνόταν και χαμήλωνε ανάλογα με τις εποχές.

20.186.Α

Εκείνα τα όντα πολλαπλασιάστηκαν και διασκορπίστηκαν προοδευτικά μέσα στη χώρα· τα περισσότερα εγκαταστάθηκαν, όπως σου έχω ήδη πει, στις ακτές της Θάλασσας της Αφθονίας και στις κοιλάδες των δύο μεγάλων ποταμών που χύνονταν εκεί.

20.186-7.Α

Πολύ αργότερα σχημάτισαν στα νοτιοανατολικά της θάλασσας ένα κέντρο ομαδικής ύπαρξης, που το ονόμασαν πόλη «Γκομπ». Και αυτή η πόλη έγινε ο κύριος τόπος διαμονής των αρχηγών τους, τους οποίους πρώτα αυτά τα όντα ονόμασαν «αυτοκράτορες».

Η εξουσία του αυτοκράτορα ήταν κληρονομική και πήγαζε από τον πρώτο αρχηγό που είχαν εκλέξει, το σοφό εκείνο μέλος της εταιρίας των Αχαλντανών.

20.187.Α

Στην περίοδο κατά την οποία εκτυλίσσεται η αφήγησή μου, αυτοκράτορας των όντων εκείνης της ομάδας ήταν ο εγγονός του δισέγγονου αυτού του σοφού, που ονομαζόταν Κονιουτσιόν.

20.187.Α

Οι διεξοδικές αναζητήσεις και έρευνες μου μου αποκάλυψαν, αργότερα ότι ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν, για να ξεριζώσει ένα «τρομαχτικό» κακό που εμφανίστηκε ανάμεσα στα όντα τα οποία έγιναν υπήκοοι του από θέλημα της μοίρας, έλαβε ένα σοφότατο και πολύ ευεργετικό μέτρο.

Ιδού ο λόγος που έλαβε το σοφό μέτρο.

20.187.Α

Κάποια μέρα ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν διαπίστωσε ότι τα όντα της κοινότητάς του γίνονταν όλο και λιγότερο ικανά για εργασία, ενώ αυξάνονταν οι κλοπές, τα σκάνδαλα, η βία και πολλές άλλες εκδηλώσεις που δεν είχαν εμφανιστεί ποτέ στο παρελθόν, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

20.187.Α

Αυτές οι διαπιστώσεις αιφνιδίασαν και λύπησαν τον αυτοκράτορα Κονιουτσιόν, ο οποίος άρχισε να σκέφτεται πολύ και αποφάσισε να ανακαλύψει την αιτία αυτού του τόσο θλιβερού φαινομένου.

20.187.Α

Μετά από μακρόχρονες παρατηρήσεις κατάλαβε τελικά ότι αιτία όλων αυτών ήταν η νέα συνήθεια που είχαν αποκτήσει τα όντα της κοινότητάς του να μασουλάνε τα σπόρια ενός φυτού που τότε ονομαζόταν «Γκουλγκουλιάν». Αυτός ο επιπλανητικός σχηματισμός ανθίζει ακόμη και σήμερα εκεί κάτω, και όσοι από τους ευνοουμένους σου θεωρούνται «καλά πληροφορημένοι» τον ονομάζουν «Παπαβερούν»· ενώ οι άλλοι απλούστατα τον λένε «άνθος της παπαρούνας».

Τα όντα της Μαραλπλεϊσίς είχαν λοιπόν ένα πάθος για τα σπόρια αυτού του επιπλανητικού σχηματισμού — και κυρίως για όσα εμάζευαν την περίοδο της «ωρίμανσης», όπως έλεγαν.

20.187-8.Α

Κατά τη διάρκεια των προσεκτικών παρατηρήσεων και ερευνών του, ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν αντιλήφθηκε ξεκάθαρα ότι εκείνοι οι σπόροι περιείχαν «κάτι» το οποίο είχε τη δύναμη να τροποποιεί ριζικά, για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, όλες τις συνήθειες που είχε αποκτήσει ο ψυχισμός τους. Άρχιζαν λοιπόν να βλέπουν, να καταλαβαίνουν, να αισθάνονται, να νιώθουν και να ενεργούν τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι συνήθως.

Έτσι, ένας κόρακας τους φαινόταν ότι είναι παγώνι· ένας κουβάς νερό, θάλασσα· μια κακοφωνία, μουσική· έπαιρναν την καλοσύνη για εχθρότητα, μια προσβολή για αγάπη, και πάει λέγοντας…

20.188.Α

Αφού επείσθηκε τελείως γι’ αυτά, ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν αμέσως έστειλε παντού μερικούς πιστούς υπηκόους του, διαλεγμένους από το στενό του περιβάλλον, για να απαγορεύσουν αυστηρά εν ονόματί του, στα όντα της κοινότητάς του να μασούν τα σπόρια εκείνου του φυτού· είχε ακόμα προβλέψει ποινές και κυρώσεις για όσους θα παρέβαιναν τις διαταγές του.

20.188.Α

Χάρη σ’ αυτά τα μέτρα, το μάσημα των σπόρων φάνηκε να ελαττώνεται στη χώρα της Μαραλπλεϊσίς.

Αλλά γρήγορα κατάλαβαν ότι δεν ελαττωνόταν παρά μόνο επιφανειακά· στην πραγματικότητα ο αριθμός αυτών που μασούσαν αυξανόταν ασταμάτητα.

Βλέποντάς το αυτό ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν αποφάσισε να τιμωρήσει ακόμη αυστηρότερα τους απείθαρχους· ενίσχυσε την επιτήρηση των υπηκόων του και έγινε δυο φορές πιο αυστηρός στην εκτέλεση των ποινών.

Άρχισε να γυρίζει μέσα στη Γκομπ, ανακρίνοντας ο ίδιος τους ενόχους και επιβάλλοντάς τους διάφορες ποινές, ηθικές και σωματικές.

20.188.Α

Αλλά δεν μπορούσε να πετύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο αριθμός εκείνων που μασούσαν μεγάλωνε συνέχεια, τόσο μέσα στην πόλη της Γκομπ όσο και σε όλες τις περιοχές της επικράτειας, και καθημερινά τον πλημμύριζαν αναφορές από παντού.

20.188.Α

Έγινε λοιπόν φανερό ότι πάρα πολλά τρίμυαλα όντα, που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν υποκύψει σ’ αυτή τη συνήθεια, άρχιζαν τώρα να την δοκιμάζουν σπρωγμένα μόνο από «περιέργεια» — που είναι μια από τις ιδιαιτερότητες του ψυχισμού των τρίμυαλων όντων του πλανήτη που τόσο σου αρέσει — δηλαδή μόνο και μόνο για να γνωρίσουν το αποτέλεσμα αυτών των σπόρων, των οποίων η χρήση είχε απαγορευτεί και ο αυτοκράτορας την τιμωρούσε με τόση αυστηρότητα και επιμονή.

20.188-9.Α

Ας υπογραμμίσουμε, επ’ ευκαιρία, ότι η «περιέργεια» που χαρακτηρίζει την ψυχή των ευνοουμένων σου, η οποία και άρχισε να κρυσταλλώνεται αμέσως μετά την καταστροφή της Ατλαντίδος, δε λειτουργούσε σε κανένα από τα όντα των περασμένων εποχών τόσο έντονα όσο στα σημερινά τρίμυαλα όντα εκεί κάτω, τα οποία έχουν, μα την πίστη μου, περισσότερη κι απ’ όσες τρίχες έχουν τα «Τουσούκ».

20.189.Α

Έτσι, παιδί μου:

20.189.Α

Όταν ο σοφός αυτοκράτορας Κονιουτσιόν πείστηκε τελικά ότι ήταν αδύνατο να ξεριζώσει το πάθος του μασήματος των σπόρων του «Γκουλγκουλιάν» με το φόβο ποινών, κι αφού αναγνώρισε ότι το μόνο αποτέλεσμα που πέτυχε ήταν ο θάνατος ενός μικρού αριθμού ενόχων, ανέστειλε όλα τα μέτρα που είχε πάρει και ξανάρχισε να συλλογίζεται στα σοβαρά να βρει κάποιο άλλο μέσο πιο αποτελεσματικό για να καταστρέψει αυτό το κακό, το τόσο ολέθριο για την κοινότητά του.

20.189.Α

Όπως έμαθα πολύ αργότερα από ένα αρχαίο μνημείο που είχε παραμείνει ανέπαφο, ο μεγάλος αυτοκράτορας Κονιουτσιόν κλείστηκε μέσα στο δωμάτιο του για δεκαοχτώ μέρες χωρίς να πιεί και να φάει, χωρίς να κάνει τίποτα άλλο από το να σκέφτεται.

20.189.Α

Ο αυτοκράτορας Κονιουτσιόν, σύμφωνα με τις μεταγενέστερες έρευνές μου, όσο έβλεπε τις υποθέσεις της κοινότητάς του να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, τόσο περισσότερο επιθυμούσε να βρει αυτό το μέσο.

Τα όντα που υπέκυπταν σ’ αυτό το πάθος δεν εργάζονταν σχεδόν καθόλου· οι εισπράξεις του θησαυροφυλακίου είχαν σταματήσει και η χρεωκοπία φαινόταν αναπόφευκτη.

20.189.Α

Τελικά, ο σοφός αυτοκράτορας αποφάσισε να παλέψει ενάντια στη συμφορά με πλάγιο τρόπο, παίζοντας με τις αδύναμες χορδές του ψυχισμού των όντων της κοινότητάς του. Έτσι επινόησε ένα «θρησκευτικό δόγμα», από τα πιο πρωτότυπα, τέλεια προσαρμοσμένο στην ψυχή των όντων εκείνης της εποχής· κι έπειτα μεταχειρίστηκε όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή του για να διαδώσει αυτή την επινόηση στους υπηκόους του.

 

40 Ο Βεελζεβούλ διηγείται πώς οι άνθρωποι έμαθαν και εν συνεχεία ξέχασαν τον θεμελιώδη κοσμικό νόμο του Επταπαραπαρσινόχ

40.10.Γ

Έτσι εκύλησαν πολλοί αιώνες προτού ξαναγίνει γνωστή η επιστήμη του ιερού Επταπαραπαρσινόχ, τώρα χάρη σε δύο γήινους σοφούς, τους αδελφούς Τσουν-Κιλ-Τες και Τσουν-Τρο-Πελ, που στη συνέχεια έγιναν Άγιοι, και βρίσκονται πια στον Άγιο Πλανήτη του Καθαρτηρίου που μόλις επισκεφθήκαμε.

40.10.Γ

Θα θυμάσαι, στο έχω ξαναπεί, ότι στην ήπειρο Ασία υπήρχε κάποτε μια χώρα που την έλεγαν «Μαραλπλεϊσίς», στην οποία βασίλευε ένας αυτοκράτορας με τ’ όνομα «Κονιουτσιόν», απόγονος του σοφού μέλους της κοινότητας των Αχαλντανών που είχε έρθει από την Ατλαντίδα για να παρατηρήσει σ’ εκείνα τα μέρη τα κάθε είδους φυσικά φαινόμενα του πλανήτη τους, κι ότι αυτός ο αυτοκράτορας είχε πλάσει για τους υπηκόους του τον «πάνσοφο μύθο» που σου διηγήθηκα, για να τους σώσει από την ολέθρια συνήθεια να μασούν τους σπόρους του άνθους «Γκουλγκουλιάν».

40.10.Γ

Λοιπόν, ο εγγονός του αυτοκράτορα Κονιουτσιόν, που στέφθηκε με τη σειρά του αυτοκράτορας των όντων της ίδιας ομάδας, απόκτησε δύο αποτελέσματα αρσενικού φύλου, δίδυμα, που το πρώτο ονομάστηκε Τσουν-Κιλ-Τες, και το δεύτερο Τσουν-Τρο-Πελ. Στη χώρα Μαραλπλεϊσίς, η λέξη «Τσουν» σήμαινε «πρίγκιπας».

40.10-1.Γ

Τα δύο αδέλφια, άμεσοι απόγονοι ενός από τα επιφανέστερα μέλη εκείνης της επιστημονικής κοινότητας, επειδή βρέθηκαν σε ικανοποιητικές συνθήκες κατά την «προπαρασκευαστική τους ηλικία», προσπαθούσαν από μόνα τους να μην αφήσουν να ατροφήσει η κληρονομική ιδιότητα, που ήταν παρούσα σ’ αυτά όπως και σε κάθε νέο γήινο τρίμυαλο ον, της κρυστάλλωσης των δεδομένων που προξενούν την ικανότητα της εκπλήρωσης των οντικών Πάρτκντολγκ-καθηκόντων. Και καθώς άλλωστε η «καταφατική πηγή» της έλευσής τους, ή, όπως λένε, ο «πατέρας» τους, είχε αποφασίσει να κατευθύνει την υπεύθυνη ύπαρξή τους προς τη σταδιοδρομία του σοφού, παίρνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να τα προετοιμάσει, έγιναν από την αρχή της υπεύθυνης ηλικίας τους, όπως είναι σχεδόν όλα τα τρίμυαλα όντα σε όλους τους πλανήτες του Μεγαλόκοσμού μας που επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό, όσα προωθούν εννοείται τις επιστημονικές τους έρευνες όχι για να ικανοποιήσουν τις αδυναμίες που λέγονται «αλαζονεία», «κενοδοξία» και «φιλαυτία» — όπως κάνουν, κυρίως στις μέρες μας, εκείνα τα όντα όταν διαλέγουν αυτή τη σταδιοδρομία — αλλά για να φτάσουν σ’ ένα ανώτερο οντικό επίπεδο.

40.11.Γ

Στην αρχή έγιναν σοφοί-ειδικευμένοι-στην ιατρική, όπως λένε, και ύστερα απλώς σοφοί.

40.11.Γ

Το χρονικό διάστημα της προπαρασκευαστικής τους ηλικίας και τα πρώτα χρόνια της υπεύθυνης ύπαρξής τους τα πέρασαν στην πόλη Γκομπ, στη χώρα Μαραλπλεϊσίς· όταν όμως η χώρα τους άρχισε να σκεπάζεται από την άμμο, ακολούθησαν και οι δυο τους, τους μετανάστες που κατευθύνονταν προς την Ανατολή.

40.11.Γ

Η ομάδα των γήινων όντων, στις τάξεις της οποίας βρέθηκαν τα δίδυμα αδέλφια, οι μελλοντικοί εκείνοι μεγάλοι σοφοί, αφού έφυγε από τη Μαραλπλεϊσίς και διέσχισε τα υψίπεδα της Ανατολής, εγκαταστάθηκε τελικά στις ακτές μιας μεγάλης υδάτινης έκτασης.

40.11.Γ

Αυτά τα γήινα τρίμυαλα όντα σχημάτισαν αργότερα εκεί μια σημαντική κοινότητα, που τώρα ονομάζεται «Κίνα» και υπάρχει ακόμα και σήμερα.

40.11.Γ

Και στο νέο τόπο μόνιμης ύπαρξής τους, την «Κίνα», πρώτοι αυτοί, μετά την καταστροφή της ηπείρου Ατλαντίδος, συνειδητοποίησαν τον θεμελιώδη κοσμικό νόμο του ιερού Επταπαραπαρσινόχ.

40.11-2.Γ

Είναι πολύ περίεργο και πολύ ενδιαφέρον να σημειωθεί εδώ ότι, στην αρχή, οι έρευνές τους στράφηκαν στο σύνολο των κοσμικών ουσιών που εντοπίζονταν σ’ εκείνον τον επιπλανητικό σχηματισμό που σήμερα λέγεται εκεί κάτω «Παπαβερούν», ή «παπαρούνα».

Σου έχω κιόλας αναφέρει ότι ο προπάππος τους, ο μεγάλος αυτοκράτορας Κονιουτσιόν, είχε παλαιότερα επινοήσει την περίφημη «θρησκευτική διδασκαλία» του για να καταστρέψει στους υπηκόους του τη βαθιά ριζωμένη συνήθεια να μασούν τους σπόρους της παπαρούνας.

40.12.Γ

Ασφαλώς εκείνοι οι δύο αξιόλογοι γήινοι σοφοί είχαν κληρονομήσει από τον πρόγονό τους, τον αυτοκράτορα Κονιουτσιόν, εκτός από την ικανότητα να καταλαβαίνουν και να αναγνωρίζουν τα οντικά τους καθήκοντα προς τα όντα του περιβάλοντός τους, κι ένα παθιασμένο ενδιαφέρον για την μελέτη αυτού του προϊόντος, που ήταν πάντα για τους ευνοουμένους σου ένας από τους πολλούς ολέθριους παράγοντες οι οποίοι οδήγησαν τον ψυχισμό τους, ήδη αρκετά εξασθενημένο και χωρίς αυτόν, στον οριστικό εκφυλισμό.

40.12.Γ

Για να μπορέσεις να καταλάβεις και να αντιληφθείς καλύτερα γιατί και πώς αυτός ο μικρός επιπλανητικός σχηματισμός, που λέγεται «Γκουλγκουλιάν» ή παπαρούνα, επέτρεψε στους δύο γήινους σοφούς να ανακαλύψουν ξανά εκείνον τον μεγάλο κοσμικό νόμο, πρέπει να ξέρεις καταρχήν ότι, σε όλους τους πλανήτες και σε όλους τους επιπλανητικούς και ενδοπλανητικούς σχηματισμούς, και ιδιαίτερα σε όσους αποτελούν αυτό που λέγεται «χλωρίδα», εμφανίζονται, με σκοπό το μετασχηματισμό των κοσμικών ουσιών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας Ιρανιρανουμάνζ, τρεις τάξεις κρυσταλλώσεων.

40.12.Γ

Οι κρυσταλλώσεις που ανήκουν στην πρώτη τάξη ονομάζονται «Ουναστραλνιανές εμφανίσεις»· όσες ανήκουν στη δεύτερη τάξη, «Οχταστραλνιανές εμφανίσεις»· και όσες ανήκουν στην τρίτη τάξη, «Πολορμεντερχτικές εμφανίσεις».

40.12.Γ

Με την μεσολάβηση των «Ουναστραλνιανών» εμφανίσεων μετασχηματίζονται, στη διάρκεια των εξελικτικών ή ενελικτικών διαδικασιών, οι κοσμικές κρυσταλλώσεις, ή «ενεργά στοιχεία», που προέρχονται μόνο από στοιχεία που μετασχηματίζονται από τον ίδιο τον πλανήτη όπου συγκροτείται αυτό το είδος των επιπλανητικών ή ενδοπλανητικών σχηματισμών, εν όψει του γενικού κοσμικού Ιρανιρανουμάνζ.

40.12-3.Γ

Με τη μεσολάβηση των «Οχταστραλνιανών» εμφανίσεων μετασχηματίζονται, εκτός από τις κοσμικές κρυσταλλώσεις για τις οποίες μόλις σου μίλησα, και τα «ενεργά στοιχεία» που προέρχονται από ουσίες οι οποίες μετασχηματίζονται από τον ίδιο τον ήλιο και από τους άλλους πλανήτες του δεδομένου ηλιακού συστήματος.

40.13.Γ

Και με τη μεσολάβηση των εμφανίσεων τρίτης τάξης που ονομάζονται «Πολορμεντερχτικές», μετασχηματίζονται, εκτός από τις κοσμικές εμφανίσεις των δύο πρώτων τάξεων, τα «ενεργά στοιχεία» που προέρχονται από τον μετασχηματισμό των ουσιών διάφορων κοσμικών συγκεντρώσεων οι οποίες ανήκουν σε άλλα «ηλιακά συστήματα» του κοινού μας Μεγαλόκοσμου.

40.13.Γ

Ο επιπλανητικός σχηματισμός που είναι γνωστός στον πλανήτη σου με τ’ όνομα «άνθος της παπαρούνας» ανήκει σ’ αυτήν ακριβώς την τάξη των Πολορμεντερχτικών εμφανίσεων· μέσα από αυτές, διενεργείται η εξέλιξη ή η ενέλιξη του συνόλου εκείνων των αποτελεσμάτων μετασχηματισμού όλων των άλλων «κεντροβαρικών κοσμικών συγκεντρώσεων» που διεισδύουν στην ατμόσφαιρα του πλανήτη σου στη διάρκεια της γενικής κοσμικής διαδικασίας που λέγεται «συμπαντική διάδοση των ακτινοβολιών όλων των κοσμικών συγκεντρώσεων».

40.13.Γ

Έτσι λοιπόν, παιδί μου, όταν εγκαταστάθηκαν στον νέο τους μόνιμο τόπο ύπαρξης, σ’ εκείνη την ακόμα νεότατη Κίνα, οι δύο αξιόλογοι γήινοι σοφοί, ο Τσουν-Κιλ-Τες και ο Τσουν-Τρο-Πελ, ξανάρχισαν τη θεληματική εκπλήρωση του οντικού Πάρτκντολγκ-καθήκοντός τους, που είχε διακοπεί άθελά τους, το οποίο σχετιζόταν με τη σταδιοδρομία που είχαν επιλέξει για την υπεύθυνη ύπαρξή τους, δηλαδή τις επιστημονικές έρευνες στον τομέα της ιατρικής.

40.13.Γ

Βάλθηκαν λοιπόν να μελετούν το σύνολο των κοσμικών ουσιών που από πολύ παλιά οι ευνοούμενοί σου είχαν μάθει να βγάζουν από ένα Πολορμεντερχτικό φυτό, σύνολο που το έλεγαν «όπιο» και σήμαινε στη γλώσσα των όντων της ομάδας τους, «χορηγός ονείρων».

40.13.Γ

Αυτά τα δύο σημαντικά αδέλφια καταπιάστηκαν με τη μελέτη του όπιου επειδή παρατήρησαν, μαζί με πολλά άλλα τρίμυαλα όντα του καιρού τους, ότι η λήψη ενός κάποιου εκχυλίσματος εκείνης της ουσίας εξαφάνιζε πρόσκαιρα κάθε αίσθηση πόνου.

40.13-4.Γ

Άρχισαν να ερευνούν τη δράση όλων των ιδιοτήτων του, ελπίζοντας να ανακαλύψουν μια μέθοδο που θα τους επέτρεπε να εκμεταλευτούν μια από τις ιδιότητες του για να καταστρέψουν, ή τουλάχιστον να περιορίσουν, μια «ψυχική αρρώστια» με ιδιάζουσα μορφή και πολύ διαδεδομένη τότε ανάμεσα στους γύρω τους πρόσφυγες.

40.14.Γ

Κατά τις έρευνές τους, παρατήρησαν καταρχήν ότι το όπιο περιλάμβανε επτά ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις, προικισμένες με πολύ συγκεκριμένες υποκειμενικές ιδιότητες.

40.14.Γ

Εξακολουθώντας τις έρευνές τους, διαπίστωσαν καθαρά ότι καθεμία από τις επτά ανεξάρτητες κρυσταλλώσεις της «ολότητας» περιείχε με τη σειρά της άλλες επτά διακεκριμένες κρυσταλλώσεις, προικισμένες πάλι με ανεξάρτητες υποκειμενικές ιδιότητες, που με τη σειρά τους περιείχαν άλλες επτά κρυσταλλώσεις — και ούτω καθεξής, σχεδόν επ’ άπειρον.

40.14.Γ

Αυτό το γεγονός τους προξένησε κατάπληξη και τόσο ζωηρό ενδιαφέρον, που, αφήνοντας κατά μέρος όλα τα προβλήματα που τους απασχολούσαν προηγουμένως, αφιερώθηκαν από κει και πέρα επίμονα και αποκλειστικά στην εξέταση αυτού του εκπληκτικού φαινομένου που το διαπίστωσαν πρώτοι, και τελικά πέτυχαν αποτελέσματα χωρίς προηγούμενο, και μετά τον καιρό της ηπείρου Ατλαντίδος αξεπέραστα ως σήμερα για τα τρίμυαλα όντα του πλανήτη σου, κάθε εποχής.

40.14.Γ

Αφού λοιπόν μπόρεσα — πολλούς αιώνες μετά την πλανητική ύπαρξη αυτών των δύο αξιόλογων γήινων σοφών και σημερινών Αγίων Τσουν-Κιλ-Τες και Τσουν-Τρο-Πελ — να πληροφορηθώ, για τις ανάγκες κάποιων ερευνών μου, το λεπτομερές χρονικό της δραστηριότητάς τους, έμαθα ότι όταν βεβαιώθηκαν αμετάκλητα πως το σύνολο των κοσμικών ουσιών που λέγεται «όπιο» συγκροτούνταν από μία ολόκληρη σειρά συνδυασμών επτά ενεργών στοιχείων με ξεχωριστές υποκειμενικές ιδιότητες, βάλθηκαν να μελετούν, έχοντας τον ίδιο σκοπό, πολλά άλλα κοσμικά αποτελέσματα, ή «φαινόμενα» που δημιουργούνταν γύρω τους.

Αργότερα, όμως, περιόρισαν τις έρευνές τους σε τρία απ’ αυτά τ’ αποτελέσματα: στο «όπιο», σε κάτι που λέγεται «ακτίνα λευκού φωτός», και στον «ήχο».

40.14-5.Γ

Μελετώντας τούτες τις τρεις διαφορετικές εκδηλώσεις των κοσμικών διαδικασιών, τους έγινε σαφές και πείσθηκαν απόλυτα ότι αυτά τα τρία αποτελέσματα, ενώ δεν είχαν μεταξύ τους τίποτα το κοινό, ούτε κατά την προέλευση ούτε κατά τις εξωτερικές εκδηλώσεις τους, δεν έπαυαν να παρουσιάζουν απόλυτη ομοιότητα στην εσωτερική δομή και λειτουργία τους, μέχρι και στις τελευταίες λεπτομέρειες.