Study of Beelzebub's Tales

Κεφάλαιο.Σελίδα.Τόμος

Μπλαστεγοκλορνιανή

 

22 Ο Βεελζεβούλ για πρώτη φορά στο Θιβέτ

22.229-30.Α

Για παράδειγμα, η κυριότερη γραμμή των κορυφών της περιοχής που διασχίζαμε τότε, γραμμή που τα όντα εκεί κάτω ονομάζουν «οροσειρά», έχει, από τον καιρό εκείνο, τόσο υπερβεί την επιφάνεια του πλανήτη, ώστε ορισμένες κορυφές της είναι σήμερα ψηλότερες από κάθε άλλη αφύσικη προεξοχή της Γης, ενός «πλανήτη που βασανίζεται μακρόχρονα και μάταια». Και θα τολμούσα μάλιστα να πω, ότι αν κανείς ανέβαινε εκεί πάνω, θα μπορούσε ίσως, μα την πίστη μου, να «διακρίνει καθαρά», με τη βοήθεια ενός Τεσκουάνο, την άλλη πλευρά εκείνου του παράδοξου πλανήτη.

22.230.Α

Όταν διαπίστωσα για πρώτη φορά το παράξενο φαινόμενο που συνέβαινε στον τόσο απίθανα πρωτότυπο πλανήτη σου, σκέφτηκα αμέσως ότι αυτό το γεγονός περιείχε πιθανότατα το σπέρμα μιας κοσμικής συμφοράς μεγάλης κλίμακας. Αργότερα έκανα μια στατιστική μελέτη του αφύσικου αυτού φαινομένου, και ο αρχικός μου φόβος δεν έπαψε να μεγαλώνει.

Ο φόβος μου προερχόταν προπαντός από το ότι μια παράγραφος της στατιστικής μου μελέτης έδειχνε ότι κάθε «δέκα χρόνια» γινόταν και μια νέα άνοδος των κορυφογραμμών.

Η παράγραφος που αφορούσε τις Θιβετιανές κορυφές εξέθετε πότε και πώς είχαν συμβεί οι γήινοι «πλανητικοί σπασμοί», που οφείλονται στο δυσανάλογο ύψος εκείνων των υψωμάτων, και που οι ευνοούμενοί σου ονομάζουν «σεισμούς».

22.230-1.Α

Πολύ συχνά αυτοί οι «πλανητικοί σπασμοί» που υφίσταται η Γη προκαλούνται από άλλες ενδοπλανητικές δυσαρμονίες, που είναι κι αυτές αποτέλεσμα δύο Τρανσαπαλνιανών διαταραχών που θα σου εξηγήσω κάποτε τα αίτιά τους· οι περισσότεροι όμως από τους «πλανητικούς σεισμούς», ιδιαίτερα αυτοί των τελευταίων αιώνων, οφείλονται κυρίως σ’ αυτές τις υψομετρικές διαφορές.

Στην πραγματικότητα, τα υψώματα αυτά προκαλούν και στην παρουσία της ατμόσφαιρας του πλανήτη εξάρσεις εξίσου δυσανάλογες. Με άλλα λόγια, αυτό που ονομάζεται «Μπλαστεγοκλορνιανή σφαίρα» της ατμόσφαιρας του πλανήτη Γη έχει αποκτήσει, και συνεχίζει να δέχεται σε ορισμένα μέρη της, μια υλοποιημένη παρουσία που προεξέχει τόσο πολύ ώστε να μην επιτρέπει την «αμοιβαία συγχώνευση των αποτελεσμάτων όλων των πλανητών του συστήματος». Με τον τρόπο αυτό, κατά την κίνηση που ολοκληρώνει ο πλανήτης στα πλαίσια της διαδικασίας που λέγεται «συνολική αρμονία των συστημάτων», η γήινη ατμόσφαιρα «γραπώνει», θα λέγαμε, τις ατμόσφαιρες άλλων πλανητών ή κομητών του συστήματος της.

Και τα «γραπώματα» αυτά προξενούν τους «σπασμούς» ή «σεισμούς» στις αντίστοιχες περιοχές της συνολικής παρουσίας του πλανήτη σου.

22.231.Α

Πρέπει ακόμα να σου πω ότι οι περιοχές της συνολικής παρουσίας του πλανήτη στις οποίες προξενούνται οι «σπασμοί», καθορίζονται από τη θέση που ο πλανήτης κατέχει μία δεδομένη στιγμή μέσα στη διαδικασία της συνολικής αρμονίας των συστημάτων, ως προς τις άλλες συγκεντρώσεις εκείνου του συστήματος.

22.231.Α

Όπως και να ’ναι, αν εκείνη η αφύσικη αύξηση των θιβετιανών βουνών συνεχιστεί, αργά ή γρήγορα μια κοσμική καταστροφή μεγάλης κλίμακας θα γίνει αναπόφευκτη.

Βέβαια, όμως, μόλις η απειλή που εγώ βλέπω γίνει προφανής, τότε τα Ανώτατα και Αγιότατα Κοσμικά Άτομα θα πάρουν οπωσδήποτε τα αναγκαία μέτρα την κατάλληλη στιγμή.