Study of Beelzebub's Tales

Κεφάλαιο.Σελίδα.Τόμος

Μεντοκιφετζόιν

 

39 Ο Άγιος Πλανήτης του Καθαρτηρίου

39.301-2.Β

Τα Χερουβείμ μας, έδωσαν επίσης ονόματα στις εκπορεύσεις και στις ακτινοβολίες που εκλύονται απ’ όλους τους διαφορετικής κλίμακας κόσμους και μέσα από τις οποίες εκπληρώνεται ο Μέγιστος κοσμικός Τρωγωαυτοεγωκράτης.

Τα ονόματα που τους έδωσαν υπάρχουν μέχρι τις μέρες μας, και είναι:

39.302.Β

1. Για τις εκπορεύσεις του Ίδιου του Αγιότατου Απόλυτου Ήλιου, όπως ήδη σου είπα: «Θεομερτμάλογος», ή «Θεός ο Λόγος».

39.302.Β

2. Για τις ακτινοβολίες καθενός από τους Ήλιους Δεύτερης Τάξης: «Μεντοκιφετζόιν».

39.302.Β

3. Για τις ακτινοβολίες κάθε πλανήτη χωριστά: «Δυναμουμτζόιν».

39.302.Β

4. Γι’ αυτές των μικρόκοσμων: «Φωτοϊντζόιν».

39.302.Β

5. Για τις ακτινοβολίες που εκλύονται από τους Τεταρτόκοσμους: «Χανμπλεντζόιν».

39.302.Β

6. Για τις ακτινοβολίες του συνόλου των πλανητών κάθε ηλιακού συστήματος: «Αστρολουολουσιτζόιν».

39.302.Β

7. Για το σύνολο των ακτινοβολιών όλων των πρωτοεμφανιζόμενων Ήλιων Δεύτερης Τάξης «Πολοροθεοπάρλ».

39.304.Β

Έτσι, λοιπόν, εκείνη η θεία προσοχή που δόθηκε στους Τεταρτόκοσμους είχε σαν αποτέλεσμα να τους προσφέρει, μια και είναι συσκευές που υπηρετούν τον Μέγιστο κοσμικό Τρωγωαυτοεγωκράτη, την ακόλουθη δυνατότητα: εκτός από τις κοσμικές ουσίες που μετασχηματίζονταν μέσα από αυτούς, τόσο για τις ανάγκες αυτής της μέγιστης διαδικασίας όσο και για τις απαραίτητες απώλειες στη διαδικασία της δικής τους ύπαρξης — ουσίες αποτελούμενες αποκλειστικά από κοσμικές κρυσταλλώσεις που προκύπτουν από μετασχηματισμούς του ίδιου του πλανήτη όπου εκείνοι οι Τεταρτόκοσμοι είδαν το φως — παρουσιάζονταν στη συνολική τους παρουσία και αποτελέσματα ανάλογα προς εκείνα που προέρχονται από κοσμικές πηγές ανώτερης τάξης και επομένως συγκροτούνται από δονήσεις μιας μεγαλύτερης «ζωογονητικότητας».

39.304-5.Β

Κι έτσι, με αφετηρία τα κοσμικά αποτελέσματα αυτής της τάξης, άρχισαν να επενδύνονται στη συνολική τους παρουσία μορφές πανομοιότυπες προς αυτούς, που αρχικά αποτελούνταν από κοσμικές ουσίες «Μεντοκιφετζόιν», δηλαδή από ουσίες που μετασχηματίζονταν από τον ήλιο και τους πλανήτες του ηλιακού συστήματος στα όρια του οποίου αυτοί οι Τεταρτόκοσμοι είδαν το φως, ουσίες που έφταναν σε κάθε πλανήτη με τις ακτινοβολίες εκείνων των κοσμικών συγκεντρώσεων.

39.305.Β

Με αυτόν τον τρόπο, η συνολική παρουσία ορισμένων Τεταρτόκοσμων συγκροτήθηκε, από τότε, από δύο ανεξάρτητους σχηματισμούς, που προέρχονταν από δύο τελείως διαφορετικές κοσμικές πηγές, κι αυτοί οι σχηματισμοί είχαν μία κοινή ύπαρξη, σαν να είχαν τοποθετηθεί ο ένας μέσα στον άλλο.