Study of Beelzebub's Tales

Κεφάλαιο.Σελίδα.Τόμος

Γκορναχούρ Χαρχάρχ

 

10 Γιατί οι «άνθρωποι» δεν είναι άνθρωποι

10.83.Α

Αργότερα θα σου μιλήσω με λεπτομέρειες για τα τρίμυαλα όντα που εμφανίζονται και υπάρχουν στον Κρόνο, γιατί, σε όλη τη διάρκεια της εξορίας μου σ’ εκείνο το ηλιακό σύστημα, έκανα αληθινό φίλο μου ένα ον από αυτόν τον πλανήτη, που η εξωτερική του εμφάνιση ήταν όπως ενός «κορακιού» και ο οποίος λεγόταν Χαρχάρχ.

 

18 Το Αρχι-εξωφρενικό

18.133.Α

Καθώς, παιδί μου, μια μέρα συζητούσαμε έτσι απλά, κατά τη διάρκεια «συνειρμικών οντικών μας σκέψεων» ασχοληθήκαμε με το θέμα των παράξενων αποτελεσμάτων τα οποία προκαλούσαν οι εκδηλώσεις των ιδιαιτεροτήτων του Πανταχού Παρόντος Οκιντανόχ. Ο σεβάσμιος Χαραχραχρουχρί του πλανήτη Κρόνου μου είπε τότε ότι ένας από τους υπηκόους του, κάποιος σοφός που λεγόταν Χαρχάρχ, για να μελετήσει ορισμένες ιδιότητες αυτής της κοσμικής ουσίας οι οποίες παρέμεναν αδιευκρίνιστες ως τότε, είχε πρόσφατα εφεύρει μια πολύ ενδιαφέρουσα συσκευή, το κυριότερο μέρος της οποίας το ονόμαζε «Χραχαρτσάχα».

18.133.Α

Την επόμενη λοιπόν μέρα, με τη συνοδεία ενός αυλικού του σεβάσμιου Χαραχραχρουχρί, πήγα στον τόπο που υπήρχε ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ, όπου παρακολούθησα για πρώτη φορά όλα εκείνα τα καινούργια αποδεικτικά πειράματα με το Πανταχού Παρόν Οκιντανόχ.

18.133-4.Α

Ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ έγινε αργότερα, όπως σου είπα, φίλος της ουσίας μου. Τον θεωρούσαν τότε σαν έναν από τους σημαντικότερους σοφούς ανάμεσα στα τρίμυαλα όντα ολόκληρου του Σύμπαντος· οι ανακαλύψεις του και οι συσκευές που είχε εφεύρει για τα πειράματά του ήταν κιόλας πασίγνωστες, και τα σοφά όντα από πολλούς πλανήτες τις χρησιμοποιούσαν όλο και συχνότερα.

18.134.Α

Λάβε υπόψη σου ότι, χάρη στις γνώσεις του, μπόρεσα αργότερα να εγκαταστήσω στο αστεροσκοπείο μου, στον πλανήτη Άρη, το Τεσκουάνο που ενίσχυσε την όρασή μου, ή όπως λένε, «αύξησε την ορατότητα» των μακρινών κοσμικών συγκεντρώσεων, 7.000.285 φορές.

18.134.Α

Αργότερα, χάρη σ’ αυτό το Τεσκουάνο, το αστεροσκοπείο μου έγινε μία από τις τελειότερες εγκαταστάσεις του είδους της σε ολόκληρο το Σύμπαν. Με τη βοήθειά του μπορούσα να βλέπω και να παρατηρώ με ευχέρεια, από το σπίτι μου στον Άρη, τις διαδικασίες ύπαρξης που κυλούσαν στις επιφάνειες των άλλων πλανητών εκείνου του ηλιακού συστήματος, ή τουλάχιστο σ’ εκείνα τα τμήματά τους τα οποία η «συνολική αρμονική κίνηση των συστημάτων» έκανε αντιληπτά στην «οντική όραση» τη στιγμή των παρατηρήσεων μου.

18.134.Α

Ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ, αφού μας ρώτησε ποιοι ήμασταν και γιατί ήρθαμε, μας πλησίασε, και με μεγάλη εγκαρδιότητα μας έδωσε μερικές εξηγήσεις.

18.134.Α

Πριν σου επαναλάβω αυτές τις εξηγήσεις, θα ήθελα να σε ενημερώσω, μια για πάντα, ότι όλες οι συνομιλίες μου με τα διάφορα τρίμυαλα όντα που κατοικούσαν στους διάφορους πλανήτες του ηλιακού συστήματος στο οποίο υποχρεώθηκα να υπάρχω εξαιτίας των «αμαρτιών της νεότητάς» μου, καθώς και η συζήτηση με τον Γκορναχούρ Χαρχάρχ που θα σου αφηγηθώ, έγιναν σε μια διάλεκτο εντελώς άγνωστη σε σένα, της οποίας η συνήχηση είναι μερικές φορές δύσκολα αντιληπτή από τις φυσιολογικές οντικές λειτουργίες που προορίζονται γι’ αυτό το σκοπό.

18.135.Α

Ναι… πρέπει ακόμα να σημειωθεί, μ’ αυτή την ευκαιρία, ότι τα τρίμυαλα όντα του πλανήτη Κρόνου χρησιμοποιούν τη λέξη «Γκορναχούρ» σαν φιλοφρόνηση· τη βάζουν πριν από το όνομα εκείνου προς τον οποίο απευθύνονται.

Αυτό άλλωστε κάνουν και οι ευνοούμενοί σου στη Γη. Κι αυτοί επίσης προτάσσουν του ονόματος εκείνου προς τον οποίο απευθύνονται τη λέξη «Κύριος», ή μερικές φορές ακόμα και μια ολόκληρη φράση χωρίς σημασία, που εκφράζει μια έννοια την οποία ο σεβάσμιός μας Ναστραντίν Χότζας χαρακτηρίζει με το ακόλουθο γνωμικό:

18.135.Α

«Παρόλα αυτά, υπάρχει εκεί περισσότερη ουσία απ’ ότι μέσα σε όλες τις σοφιστείες ενός “εξπέρ στις μπαγαποντιές”».

18.135.Α

Αφού πληροφορήθηκε τι θέλαμε από αυτόν, ο μετέπειτα φίλος της ουσίας μου, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ, μας κάλεσε με ένα νεύμα να πλησιάσουμε κοντά σε μια από τις ειδικές συσκευές δικής του έμπνευσης, που την έλεγε «Χραχαρτσάχα».

18.136.Α

Το τμήμα της νέας εφεύρεσης που ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ ονόμαζε Χραχαρτσάχα και το οποίο θεωρούσε το σημαντικότερο, έμοιαζε με «Τιρζικιάνο», ή όπως θα έλεγαν οι ευνοούμενοί σου, με «πελώριο ηλεκτρικό λαμπτήρα».

18.136-7.Α

Αργότερα έμαθα ότι όλα τα αντικείμενα που ήταν μέσα στο Χραχαρτσάχα, καθώς και ολόκληρος ο εξοπλισμός που φορέσαμε στη συνέχεια, είχαν κατασκευαστεί από ειδικά υλικά, τα οποία είχε επίσης ανακαλύψει ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

Για όλα αυτά, άλλωστε, θα σου δώσω περισσότερες πληροφορίες κατά τη διάρκεια των επεξηγήσεων που ακολουθούν.

18.137.Α

Μάθε στο μεταξύ ότι μέσα στο τεράστιο Χρχ του Γκορναχούρ Χαρχάρχ, βρίσκονταν, εκτός από το Χραχαρτσάχα, πολλές άλλες μεμονωμένες συσκευές, κι ανάμεσά τους δύο εντελώς μοναδικά «Βιοτσαχάν», τα οποία ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ τα ονόμαζε «Χριχιρχί».

18.137.Α

Ενώ τα περιεργαζόμουν όλα αυτά έκπληκτος, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ πλησίασε την «περίπλοκα-κατασκευασμένη-αντλία», και μετακίνησε με την αριστερή του φτερούγα ένα εξάρτημά της, εκείνο που έβαζε σε κίνηση κάποιο μηχανισμό. Κατόπιν στράφηκε προς εμάς, και δείχνοντας, πάντα με το ίδιο φτερό της δεξιάς του φτερούγας, το μεγαλύτερο Βιοτσαχάν, ή Χριχιρχί, ή «δυναμό», συνέχισε τις εξηγήσεις του:

18.139.Α

Όταν συνήλθαμε κάπως, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μετακίνησε έναν άλλο μοχλό, και τότε ο γύρω χώρος πήρε πάλι τη συνηθισμένη του όψη. Έπειτα, με την αγγελική φωνή του, τράβηξε την προσοχή μας στο «Βολτόμετρο», του οποίου η βελόνα έδειχνε επίμονα την ίδια ένδειξη, και πρόσθεσε:

18.139.Α

«Κοιτάξτε! Αν και η διαδικασία της σύγκρουσης ανάμεσα στα δύο μέρη, που συνθέτουν το Πανταχού Παρόν Οκιντανόχ, συνεχίζει με την ίδια “ένταση”, και μολονότι το σημείο των τοιχωμάτων της συσκευής που έχει την ιδιότητα να επιτρέπει τη διέλευση των “ακτινών” είναι ακόμη ανοιχτό, εντούτοις το φαινόμενο, που ονομάζεται από τα συνηθισμένα όντα “τεχνητό φως”, έχει πια σταματήσει.

18.140.Α

«Και σταμάτησε διότι, μετακινώντας ένα μοχλό, προκάλεσα την επέμβαση, πάνω στη διαδικασία σύγκρουσης των δύο ανταγωνιστικών μερών του Οκιντανόχ, του τρίτου συστατικού μέρους του, το οποίο αμέσως συγχωνεύθηκε με τα άλλα δύο στις απαιτούμενες αναλογίες. Το αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης των τριών συστατικών μερών του Πανταχού Παρόντος Οκιντανόχ, αντίθετα με τη διαδικασία της συγχώνευσης των δύο μόνο ανταγωνιστικών μερών του, που δεν είναι σύμφωνη προς τους νόμους, δεν γίνεται αντιληπτή από καμιά οντική λειτουργία οποιουδήποτε είδους».

18.140.Α

Μετά από τις επεξηγήσεις του, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μου πρότεινε να μπω μαζί του μέσα στο χώρο επιδείξεων της νέας του εφεύρεσης, για να γίνω επιτόπου μάρτυρας κάποιων ιδιαίτερων εκδηλώσεων του Πανταχού Παρόντος και στα Πάντα Διεισδύοντος Ενεργού Στοιχείου.

18.140.Α

Στην αρχή φορέσαμε, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ κι εγώ, βαριές ειδικές στολές που έμοιαζαν μ’ αυτά που οι ευνοούμενοί σου ονομάζουν «σκάφανδρα», γεμάτες «μπουλόνια» των οποίων οι κεφαλές προεξείχαν προς τα έξω· όταν πια φορέσαμε εκείνες τις στολές, οι βοηθοί του άρχισαν να σφίγγουν τα μπουλόνια με μια ορισμένη σειρά.

18.141.Α

Τοποθέτησαν ακόμη, ανάμεσα στον Γκορναχούρ Χαρχάρχ και σε μένα, ένα ειδικό «συνδετικό», μέσα από το οποίο επικοινωνούσαμε ελεύθερα όταν μπήκαμε στο Χραχαρτσάχα, παρόλο που ο αέρας του είχε αναρροφηθεί μέχρι το απόλυτο κενό.

18.141.Α

Η άκρες αυτού του συνδετικού ήταν ενωμένες, κατά κάποιον τρόπο, με κάτι εξαρτήματα πάνω στις κάσκες μας, η μία άκρη με τα δικά μου όργανα «ακοής» και «όρασης», και η άλλη με του Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

18.141.Α

Χωρίς αυτή τη συσκευή δεν θα μπορούσαμε να επικοινωνούμε, διότι η παρουσία του Γκορναχούρ Χαρχάρχ δεν είχε ακόμα τελειοποιηθεί μέχρι την κατάσταση που λέγεται «ιερό Ινκοτσάρνο» και μια τέτοια παρουσία δεν επιτρέπει σ’ ένα ον να εκδηλώνεται σε χώρο απόλυτου κενού, ούτε καν να επιβιώνει εκεί μέσα, ακόμα κι αν του χορηγούνται τεχνητά τα προϊόντα και των τριών οντικών τροφών.

18.141.Α

Το πιο περίεργο όμως και, όπως λένε, το πιο εκλεπτισμένο και έντεχνο απ’ όλα τα «συνδετικά», με τα οποία ήταν εξοπλισμένα για διάφορους λόγους εκείνα τα παράξενα «σκάφανδρα» και οι κάσκες τους, ήταν το συνδετικό που ανακάλυψε ο σοφότατος Γκορναχούρ Χαρχάρχ για να επιτρέπει στο όργανο όρασης των συνηθισμένων όντων να αντιλαμβάνεται τα αντικείμενα του περιβάλλοντος μέσα στο «χώρο του απόλυτου κενού».

18.142.Α

Όπως αργότερα μου εξήγησαν λεπτομερώς, αυτά τα συνδετικά εφευρέθηκαν από τον πραγματικά σοφότατο Γκορναχούρ Χαρχάρχ, ούτως ώστε, χάρη σε μια ορισμένη ιδιότητα των «ειδικών μαγνητικών ρευμάτων» τα οποία ο ίδιος είχε επίσης ανακαλύψει, η παρουσία των σοφών τρίμυαλων όντων, καθώς κι εκείνων που δεν είχαν ακόμα τελειοποιηθεί μέχρι το «Ιερό Ινκοτσάρνο», να αντανακλάται στην ουσία τους, και, χάρη σε μιαν άλλη ιδιότητα εκείνων των ρευμάτων, η παρουσία των αντικειμένων του περιβάλλοντος να «αντανακλάται» επίσης, κι έτσι να μπορούν τα ατελή οπτικά τους όργανα να τα βλέπουν ακόμα και σ’ εκείνο το κενό — παρόλο που αυτός ο χώρος δεν περιείχε κανένα παράγοντα, και κανένα αποτέλεσμα των διαφόρων κοσμικών συγκεντρώσεων που θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί από τις μόνες δονήσεις που κάνουν δυνατή τη λειτουργία οποιουδήποτε οντικού οργάνου.

18.142.Α

Αφού μας ντύσανε με τις βαριές στολές, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσαμε να υπάρχουμε μέσα στο ξένο εκείνο περιβάλλον, οι βοηθοί του σοφότατου, για όλο το σύμπαν, Γκορναχούρ Χαρχάρχ μας μετέφεραν, με τη βοήθεια πάντοτε ειδικών μηχανών, στο εσωτερικό του Χραχαρτσάχα· έπειτα, αφού βίδωσαν τις ελεύθερες άκρες των συνδετικών καλωδίων που ήταν προσαρμοσμένα πάνω μας σε μια συσκευή τοποθετημένη μέσα στο θαλαμίσκο, βγήκαν έξω, κλείνοντας ερμητικά πίσω τους τη μοναδική οδό επικοινωνίας προς «όλα όσα αντιπροσωπεύουν κάποιον κόσμο».

18.142.Α

Όταν μείναμε μόνοι μας μέσα στο Χραχαρτσάχα, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ γύρισε έναν από τους «διακόπτες» που ήταν κοντά του και μου είπε:

18.143.Α

«Η αντλία άρχισε ήδη να λειτουργεί· σε λίγο θα έχει εκκενώσει τα αποτελέσματα όλων ανεξαιρέτως των κοσμικών διαδικασιών, των οποίων το σύνολο εξυπηρετεί την αρχή, το λόγο ύπαρξης και τη διατήρηση της ζωής κάθε πράγματος μέσα σε “όλα όσα αντιπροσωπεύουν έναν κόσμο”».

18.143.Α

Έπειτα πρόσθεσε, λίγο σαρκαστικά:

«Σύντομα θα απομονωθούμε τελείως από καθετί που υπάρχει και λειτουργεί σ’ ολόκληρο το σύμπαν· ωστόσο χάρη στη νέα μου εφεύρεση και στις γνώσεις που έχουμε, όχι μόνο θα μπορέσουμε να ξαναγυρίσουμε στον κόσμο και να ξαναγίνουμε σωματίδια στο σύνολο όσων υπάρχουν, αλλά θα αξιωθούμε σε λίγο να γίνουμε αμέτοχοι μάρτυρες ορισμένων παγκόσμιων νόμων, τους οποίους τα συνηθισμένα αμύητα τρίκεντρα όντα θεωρούν “ανεξιχνίαστα μυστήρια της Φύσης”, και οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν είναι παρά τα απλά και φυσικά “αποτελέσματα που προκύπτουν αυτομάτως τα μεν από τα δε”».

18.143.Α

Ενώ μιλούσε, αρχίσαμε να νιώθουμε ότι η «αντλία» — το σημαντικό εκείνο τμήμα της νέας του εφεύρεσης — έκανε θαυμάσια τη δουλειά για την οποία την προόριζε αυτό το υψηλής νοημοσύνης ον.

18.143.Α

Για να καταλάβεις και να δεις καλύτερα την τελειότητα αυτού του τμήματος της νέας εφεύρεσης του Γκορναχούρ Χαρχάρχ, θα προσθέσω μόνο το εξής:

18.143-4.Α

Πολλές φορές είχα πρωτύτερα την ευκαιρία, για πολύ συγκεκριμένους λόγους, να βρεθώ ως τρίμυαλο ον, σε χώρο «χωρίς ατμόσφαιρα», και να ζήσω εκεί μερικές φορές για αρκετό χρόνο, μόνο με τη βοήθεια του «ιερού Κριμπουλατσουμάρα»· γι’ αυτό και η παρουσία μου είχε αποκτήσει, μετά από τόσες συχνές επαναλήψεις, τη συνήθεια να περνά σταδιακά από το ένα περιβάλλον στο άλλο χωρίς σχεδόν να ενοχλείται από την αλλαγή της «δεύτερης οντικής τροφής» που αναγκαστικά προκαλεί ο μετασχηματισμός των ουσιών οι οποίες βρίσκονται πάντοτε γύρω από τις μικρές και τις μεγάλες κοσμικές συγκεντρώσεις· επιπλέον, οι ίδιες οι αιτίες της έλευσής μου και της μεταγενέστερης διαδικασίας της οντικής μου ύπαρξης ήταν ιδιάζουσες, πράγμα που είχε κάνει, καλώς ή κακώς, τις διάφορες οντικές λειτουργίες ολόκληρης της παρουσίας μου πολύ ιδιάζουσες επίσης. Ε, λοιπόν, πρέπει να σου πω ότι, παρόλα αυτά, η εκκένωση της ατμόσφαιρας από την αντλία γινόταν με τέτοια ταχύτητα, και τα αισθήματα τα οποία επροκαλούντο στα ξεχωριστά τμήματα ολόκληρης της παρουσίας μου ήταν τόσο δυνατά, ώστε μπορώ και σήμερα να ξαναζήσω τη διαδικασία που είχα υποστεί τότε, με την ίδια ένταση, και να σου την περιγράψω λεπτομερέστατα.

18.144.Α

Ένιωσα εκείνη την ιδιαίτερα περίεργη κατάσταση μόλις σχεδόν άρχισε να δουλεύει η αντλία, αφού ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μίλησε με σαρκαστικό τόνο γι’ αυτό που μας περίμενε.

18.145.Α

Ενώ ήμουνα βυθισμένος σ’ εκείνες τις αλλόκοτες «οντικές αισθήσεις» που ο νους μου δεν μπορούσε ακόμη να εξηγήσει, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μετακινούσε ορισμένους «μοχλούς» και «διακόπτες» από τους πάμπολλους που ήταν τοποθετημένοι στα άκρα του τραπεζιού, πίσω από το οποίο μας είχαν καθίσει.

18.145.Α

Ξαφνικά ένα ατύχημα που συνέβηκε στον Γκορναχούρ Χαρχάρχ τροποποίησε τις αισθήσεις μου, και επανέφερε ολόκληρη την παρουσία μου στα «συνηθισμένα της οντικά συναισθήματα».

Ορίστε τι έγινε:

Ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μαζί με την ασήκωτη εξάρτηση που φορούσε, πετάχτηκε ξαφνικά ψηλά πάνω από το κάθισμά του, κι εκεί άρχισε να «χτυπιέται σαν σκυλάκι που έπεσε στο πηγάδι» — όπως θα ’λεγε ο καλός μας Ναστραντίν Χότζας.

18.145.Α

Όπως καταλάβαμε αργότερα, ο φίλος μου ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ είχε κάνει κάποιο λάθος την ώρα που μετακινούσε τους «μοχλούς» και τους «διακόπτες»· είχε λοιπόν συμπιέσει ορισμένα μέρη του πλανητικού του σώματος περισσότερο απ’ ότι έπρεπε, πράγμα που προκάλεσε έναν αρκετά ισχυρό κλονισμό στην παρουσία του και σε όλα όσα ήταν περιβεβλημένος. Αμέσως, λόγω του «ρυθμού» που μεταδιδόταν στην παρουσία του από την απορρόφηση της «δεύτερης οντικής τροφής», και λόγω της απουσίας κάθε αντίστασης σ’ εκείνο το χώρο του απόλυτου κενού, είχε παρασυρθεί και ανυψώθηκε, ενώ «χτυπιόταν σαν το σκυλάκι μέσα στο πηγάδι».

18.145.Α

Λέγοντας αυτά τα λόγια, ο Βεελζεβούλ σταμάτησε χαμογελώντας· έπειτα από μερικές στιγμές, έκανε μια παράξενη χειρονομία με το αριστερό του χέρι, και, με φωνή αφύσικη, συνέχισε:

18.145-6.Α

— Μια και σου αφηγούμαι τις αναμνήσεις μου από εκείνη την τόσο μακρινή περίοδο της ύπαρξής μου, μου έρχεται η επιθυμία να σου κάνω μια ειλικρινή εξομολόγηση, γιατί εσύ είσαι ένας από τους άμεσους διαδόχους μου και αντιπροσωπεύεις αναγκαστικά το σύνολο όλων των πράξεών μου κατά τη διάρκεια της οντικής μου ύπαρξης. Θέλω να σου ομολογήσω με κάθε ειλικρίνεια ότι μολονότι η ουσία μου, με την υποστήριξη των τμημάτων της παρουσίας μου που υπάγονται μόνο σ’ αυτήν, αποφάσιζε να συμμετάσχει στα επιστημονικά πειράματα που θα γίνονταν μέσα στο θάλαμο της νέας εφεύρεσης του Γκορναχούρ Χαρχάρχ που προοριζόταν για επιδείξεις, και παρόλο που μπήκα σ’ εκείνη τη συσκευή χωρίς κανένα εξαναγκασμό, εντούτοις, αυτή η ίδια η ουσία μου επέτρεψε να εμφανιστεί και να αναπτυχθεί στο είναι μου, παράλληλα προς τις αλλόκοτες αισθήσεις που σου περιέγραψα, μια εγωιστική και εγκληματική αμφιβολία ως προς την ασφάλεια της ίδιας μου της ύπαρξης.

18.146.Α

Ας επιστρέψουμε καλύτερα στην ιστορία μας που αναφέρεται στο Πανταχού Παρόν Οκιντανόχ και στο φίλο της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ, τον οποίο, πρέπει τώρα να προσθέσω, πράγματι τα τρίκεντρα όντα τον θεωρούσαν κάποτε «μεγάλο σοφό», αλλά ο οποίος πια δεν θεωρείται τόσο «μεγάλος», παρόλο που ακόμα ζει, διότι εξαιτίας του ίδιου του τού αποτελέσματος, δηλαδή του γιου του, έγινε αυτό που ο Ναστραντίν Χότζας θα αποκαλούσε «παρελθόν», ή, όπως θα πρόσθετε επιγραμματικά: «Χώθηκε όμορφα-όμορφα μέχρι το λαιμό μέσα σε μια παλιά αμερικάνικη γαλότσα».

18.146.Α

Καθώς λοιπόν ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ χτυπιόταν, κατάφερε με τους περίπλοκους ελιγμούς του, κουτσά-στραβά, να ξανακατεβάσει το πλανητικό του σώμα, περιβεβλημένο με το βαρύ σκάφανδρο, πάνω στο κάθισμα και το στερέωσε εκεί με κάτι ειδικές βίδες που ήταν γι’ αυτό το σκοπό· κι όταν είχαμε πια κι οι δυο μας κάπως βολευτεί και μπορούσαμε να επικοινωνούμε μέσα από τα συνδετικά που σου έλεγα, έστρεψε την προσοχή μου στις τρεις συσκευές που κρέμονταν πάνω από το τραπέζι, εκείνες που, όπως σου είπα, έμοιαζαν με Μομονοντουάρ.

18.147-8.Α

Κοιτώντας το αμπερόμετρο και το βολτόμετρο, είδα ότι πραγματικά οι βελόνες τους κινήθηκαν και σταμάτησαν στην ίδια ακριβώς ένδειξη που είχα προσέξει και προηγουμένως, έξω από το Χραχαρτσάχα, και αυτό το γεγονός με άφησε έκπληκτο, διότι, παρά την ένδειξη των δεικτών και την προειδοποίηση του Γκορναχούρ Χαρχάρχ, δεν παρατηρούσα ούτε ένιωθα καμιά αλλαγή στο βαθμό ορατότητας των αντικειμένων του περιβάλλοντος.

18.148.Α

Και μόνο αφού συνήθισα κάπως στην εκπληκτική αυτή διαπίστωση, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ μου απάντησε:

18.148.Α

«Σας είπα ήδη ότι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα τοιχώματα της συσκευής που μέσα της βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, έχει σύνθεση που δεν επιτρέπει να το διαπεράσει καμιά δόνηση, όποια κι αν είναι η πηγή της, με την εξαίρεση ορισμένων δονήσεων που προέρχονται από πολύ κοντινές συγκεντρώσεις οι οποίες μπορούν να γίνουν αντιληπτές από τα οπτικά όργανα των τρίμυαλων όντων — αρκεί, εννοείται, αυτά τα όντα να είναι φυσιολογικά.

18.148.Α

«Επιπλέον, σύμφωνα μ’ ένα νόμο που λέγεται “Ετερατογκετάρ”, οι “Σαλνιτσισινουαρνιανές δονήσεις αδράνειας”, ή αλλιώς οι “ακτίνες”, αποκτούν την ιδιότητα να επενεργούν επάνω στα όργανα αντίληψης των όντων μόνο αφού ξεπεράσουν το όριο που προσδιορίζεται από την επιστήμη ως εξής: “ένα αποτέλεσμα εκδήλωσης ανάλογο προς το βαθμό της έντασης που δίνεται από το σοκ”.

18.148-9.Α

«Καθώς, λοιπόν, η διαδικασία της αντίθεσης των δύο από τα τρία μέρη του Οκιντανόχ γίνεται με μια ένταση τεράστιας ισχύος, το αποτέλεσμα της σύγκρουσής τους εκδηλώνεται σε μια ορισμένη απόσταση από τον τόπο της προέλευσής της.

18.149.Α

«Και τώρα, κοιτάξτε!»

18.149.Α

Πάτησε κάποιο άλλο κουμπί, και ξαφνικά όλο το εσωτερικό του Χραχαρτσάχα πλημμύρισε με το ίδιο εκείνο εκτυφλωτικό φως που, όπως σου είπα, με είχε τυφλώσει και έξω από τη συσκευή.

18.149.Α

Αυτή η πλυμμήρα του φωτός προέκυψε επειδή, πατώντας εκείνο το κουμπί, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ ξεσκέπασε το τμήμα των τοιχωμάτων του Χραχαρτσάχα που επέτρεπε την δίοδο των «ακτινών».

18.153.Α

Λοιπόν, παιδί μου, ανοιγοκλείνοντας με μια ορισμένη σειρά τους διακόπτες που ρύθμιζαν τη συρροή των τριών ενεργών μερών του Οκιντανόχ, ο φίλος της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ τροποποιούσε, μαζί με το βαθμό της έντασής τους, και την πυκνότητα των στοιχείων του μετάλλου, με αποτέλεσμα να μετατρέπει τον ερυθρό χαλκό σε διάφορα άλλα ενδοπλανητικά «μέταλλα» με ανώτερο ή κατώτερο βαθμό ζωογονητικότητας.

18.153-4.Α

Με αυτή την ευκαιρία, και για να διευκρινιστεί καλύτερα η ιδιομορφία του ψυχισμού των τρίμυαλων όντων που σου αρέσουν, είναι σημαντικό να επισημάνουμε και τούτο: όταν ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ έπαψε με την νέα του εφεύρεση να προωθεί τεχνητά την εξέλιξη και την ενέλιξη των στοιχείων του ερυθρού χαλκού ως προς την πυκνότητα και τη ζωογονητικότητά τους, διαπίστωσα ότι όντως ο ερυθρός χαλκός είχε πια μετατραπεί σε κάποιο άλλο μέταλλο — το ίδιο εκείνο μέταλλο που ανέκαθεν προκαλούσε τις αναζητήσεις και τις «δοκησισοφίες» των «σοφών της συμφοράς» του πλανήτη σου, και τους έσπρωχνε αδιάκοπα να εξαπατούν τους συναδέλφους τους που είχαν ήδη αρκετές σκοτούρες και χωρίς αυτό.

Το μέταλλο αυτό ονομάζεται εκεί κάτω «χρυσός».

18.155.Α

Με λίγα λόγια, όταν παρουσιάστηκα μπροστά στο Στηλοβάτη Όλων των Τεταρτημορίων, αυτός ευαρεστήθηκε να με ρωτήσει, ανάμεσα στα άλλα, αν είχα πάρει μαζί μου όλες τις αξιόλογες οντικές εφευρέσεις που είχα συλλέξει από τους διάφορους πλανήτες του ηλιακού συστήματος, το οποίο ήταν ο τόπος της εξορίας μου.

Του απάντησα ότι είχα πάρει σχεδόν τα πάντα, με την εξαίρεση μόνο των δυσκολομετακίνητων συσκευών, που ο φίλος μου ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ είχε κατασκευάσει για χάρη μου στον πλανήτη Άρη.

 

22 Ο Βεελζεβούλ για πρώτη φορά στο Θιβέτ

22.233-4.Α

Καμιά φορά μόνο, για να ξεκουραστώ, πεταγόμουν στον πλανήτη Κρόνο για να δω τον Γκορναχούρ Χαρχάρχ, που είχε εν τω μεταξύ γίνει αληθινός φίλος της ουσίας μου. Του χρωστάω, όπως σου είπα, το μεγάλο μου Τεσκουάνο — αυτό το θαύμα, που αυξάνει την ορατότητα των μακρινών συμπυκνώσεων μέχρι 7.000.285 φορές.

 

23 Τέταρτη προσωπική επίσκεψη του Βεελζεβούλ στον πλανήτη Γη

23.235.Α

— Κατέβηκα για τέταρτη φορά στον πλανήτη Γη, γιατί μου το ζήτησε ο φίλος της ουσίας μου ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

23.235.Α

Πρέπει να σου πω ότι, αφού γίναμε φίλοι με τον Γκορναχούρ Χαρχάρχ, συνήθιζα, στη διάρκεια «υποκειμενικών ανταλλαγών απόψεων», να του ανακοινώνω τις εντυπώσεις μου για τον παράδοξο ψυχισμό των τρίκεντρων όντων του πλανήτη σου.

Και οι συζητήσεις μας για τους ευνοουμένους σου ξύπνησαν και το δικό του ενδιαφέρον σε τέτοιο βαθμό, ώστε μόνος του με παρακάλεσε μια μέρα, πολύ σοβαρά, να τον ενημερώνω τακτικά — σε γενικές τουλάχιστο γραμμές — για τις παρατηρήσεις μου πάνω σ’ αυτούς. Από τότε, του έστελνα, όπως και του θείου σου Τουιλάν, ένα αντίγραφο όλων των σημειώσεών μου για τις ιδιαιτερότητες του ψυχισμού τους.

23.235.Α

Θα σου εξηγήσω τώρα πώς ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ έγινε η αιτία της τέταρτης επίσκεψής μου.

23.235.Α

Μετά από την τρίτη μου κάθοδο στον πλανήτη σου, τύχαινε καμιά φορά, όπως σου είπα, να ανεβαίνω στον πλανήτη Κρόνο για να ξεκουραστώ στου φίλου μου.

Μένοντας τόσο συχνά μαζί του, πείστηκα για την έκταση των γνώσεών του, και μια μέρα σκέφτηκα να του ζητήσω να κατέβει στον πλανήτη Άρη με το σκάφος μας Ευκαιρία, για να με βοηθήσει με τις γνώσεις του στην οριστική εγκατάσταση του αστεροσκοπείου μου, του οποίου η κατασκευή μόλις είχε τελειώσει.

23.235-6.Α

Θα πρέπει επίσης να τονίσω ότι αν το αστεροσκοπείο μου έγινε ονομαστό, και πραγματικά ήταν το αρτιότερο από όλες τις παρόμοιες κατασκευές σε όλο το Σύμπαν, αυτό πάνω απ’ όλα οφείλεται στην επιστημονική κατάρτιση του φίλου της ουσίας μου.

23.236.Α

Αφού σκέφτηκε λίγο, ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ δέχτηκε την πρόσκλησή μου, και αμέσως συζητήσαμε για το πώς θα πραγματοποιούσαμε τα σχέδιά μας.

Ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσουμε για να πάμε από τον πλανήτη Κρόνο στον πλανήτη Άρη περνούσε από κοσμικές σφαίρες των οποίων η παρουσία δε συμφωνούσε καθόλου με αυτήν του Γκορναχούρ Χαρχάρχ, γιατί εκείνο το ον είχε τότε μόνο τις δυνατότητες που αντιστοιχούν στη συνηθισμένη πλανητική ύπαρξη.

23.236.Α

Αποτέλεσμα των συζητήσεών μας ήταν, την επόμενη μέρα, να τοποθετήσουν οι βοηθοί του στο σκάφος μας Ευκαιρία έναν ειδικό θάλαμο, σύμφωνα με τις οδηγίες του, και να βάλουν εκεί μέσα διάφορες συσκευές για την επεξεργασία των ουσιών που συγκροτούν την ατμόσφαιρα του πλανήτη Κρόνου, και στις οποίες είχε προσαρμοστεί από τη Φύση η ύπαρξη του Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

23.236.Α

Αφού τελείωσαν όλες αυτές οι προετοιμασίες, ύστερα από ένα «Χρ-χρ-χρου» ξεκινήσαμε το ταξίδι μας προς την κατεύθυνση του πλανήτη Άρη, όπου φτάσαμε χωρίς εμπόδια.

Εκεί, επειδή ο Άρης έχει σχεδόν την ίδια ατμόσφαιρα με τον Κρόνο, ο φίλος της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ εγκλιματίστηκε πολύ γρήγορα και άρχισε να αισθάνεται σχεδόν άνετα.

23.236.Α

Τότε, σ’ εκείνη ακριβώς την επίσκεψή του στον Άρη, επινόησε το «Τεσκουάνο», ή, όπως θα έλεγαν οι ευνοούμενοί σου, το «τηλεσκόπιο», που έμελλε να κάνει το αστεροσκοπείο μου ξακουστό σ’ ολόκληρο το Σύμπαν.

Το Τεσκουάνο που κατασκεύασε είναι πραγματικά ένα θαύμα οντικής ευφυΐας, γιατί αυξάνει την ορατότητα των μακρινών κοσμικών συγκεντρώσεων μέχρι 7.000.285 φορές, τόσο κατά τη διάρκεια ορισμένων διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στις κοσμικές ουσίες των ατμοσφαιρών που περιβάλλουν όλες σχεδόν αυτές τις συγκεντρώσεις, όσο και κατά τη διάρκεια ορισμένων διαδικασιών στο κοσμικό Αιθεροκρίλνο των ενδοατμοσφαιρικών διαστημάτων.

23.237.Α

Με το Τεσκουάνο μπορούσα μερικές φορές, κατά την διαδικασία της συνολικής κίνησης των συστημάτων να παρατηρώ άνετα, από το σπίτι μου στον Άρη, όλα σχεδόν όσα συνέβαιναν στα διάφορα μέρη της επιφάνειας των άλλων πλανητών αυτού του ηλιακού συστήματος, που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο οπτικό πεδίο του αστεροσκοπείου μου.

23.237.Α

Μια μέρα, καλό μου παιδί, που φιλοξενούσα τον Γκορναχούρ Χαρχάρχ και παρατηρούσαμε μαζί την ύπαρξη των ευνοουμένων σου, ένα ορισμένο γεγονός που έτυχε να επισημάνουμε έγινε η αφορμή μιας σοβαρότατης συζήτησής μας σχετικά με τα τρίκεντρα όντα του παράδοξου πλανήτη σου.

23.237.Α

Το αποτέλεσμα αυτής της «ανταλλαγής απόψεων» ήταν ότι ανέλαβα την υποχρέωση να κατεβώ στην επιφάνεια εκείνου του πλανήτη, για να πιάσω μερικά όντα που εκεί κάτω τα λένε «πιθήκους» και να τα φέρω στον Κρόνο, για να κάνουμε πάνω τους κάποια πειράματα που θα φώτιζαν το γεγονός το οποίο μας είχε αφήσει έκπληκτους.

23.274.Α

Όταν λοιπόν, παιδί μου, κατά την περίοδο της τέταρτης προσωπικής μου παραμονής στην επιφάνεια του πλανήτη σου, μετά τον ερχομό μου στη χώρα που ονομάζεται σήμερα Αίγυπτος, έζησα μερικές μέρες ανάμεσα στους μακρινούς απογόνους εκείνων των όντων-μελών της μεγάλης σοφής εταιρίας των Αχαλντανών, και έμαθα για ορισμένα αποτελέσματα των οντικών τους Πάρτκντολγκ-καθηκόντων, αποτελέσματα που παρέμειναν ανέπαφα για το καλό των απογόνων τους, έφυγα, μαζί με δύο μέλη της φυλής μας, για τις νότιες χώρες εκείνης της ηπείρου, και εκεί, με τη βοήθεια των τρίμυαλων όντων της περιοχής, πιάσαμε όσα όντα-πιθήκους χρειαζόμασταν.

23.275.Α

Μόλις τελείωσε κι αυτή η δουλειά, ειδοποίησα αμέσως τηλεπαθητικά το σκάφος μας Ευκαιρία, και την επόμενη νύχτα, που για καλή μας τύχη ήταν σκοτεινή, το σκάφος κατέβηκε κάπου κοντά μας.

Αφού φορτώσαμε τα όντα-πιθήκους στον ειδικό θάλαμο του πλοίου Ευκαιρία, που είχαμε διαμορφώσει σύμφωνα με τις οδηγίες του Γκορναχούρ Χαρχάρχ, ξανανεβήκαμε στον πλανήτη Άρη, και από εκεί, ύστερα από τρεις αρειανές ημέρες, πέταξα με το ίδιο σκάφος, μαζί με τους πιθήκους, ως τον πλανήτη Κρόνο.

23.275.Α

Είχαμε αποφασίσει να αρχίσουμε τα πειράματα με τους πιθήκους τον επόμενο χρόνο, όταν πια θα είχαν εγκλιματιστεί και προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες ύπαρξής τους, και δεν θα τους πήγαινα τόσο γρήγορα στον πλανήτη Κρόνο, αν δεν είχα υποσχεθεί στον Γκορναχούρ Χαρχάρχ, κατά την τελευταία μας συνάντηση, να παραστώ σε μια οικογενειακή εορτή που θα γινόταν σύντομα εκεί.

23.275.Α

Στην οικογενειακή εκείνη τελετή, που λέγεται «Χρι-χρα-χρι», τα όντα του περιβάλλοντος του Γκορναχούρ Χαρχάρχ θα βάφτιζαν τον πρώτο του κληρονόμο, τον οποίο είχε πρόσφατα αποκτήσει.

23.275.Α

Υποσχέθηκα να παρευρεθώ, αναλαμβάνοντας απέναντι στον πρόσφατα εμφανισμένο κληρονόμο του αυτό που ονομάζεται «Αλνατουρορνιανή οντική υποχρέωση».

23.275.Α

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι το έθιμο της ανάληψης μιας παρόμοιας οντικής υποχρέωσης υπήρχε και στην αρχαιότητα, στα τρίμυαλα όντα του πλανήτη σου, και έφτασε μάλιστα μέχρι τους σύγχρονους ευνοουμένους σου, αλλά αυτοί δεν διατήρησαν παρά μόνο την εξωτερική μορφή της σοβαρής και σημαντικής αυτής διαδικασίας. Τα όντα που αναλαμβάνουν, τρόπος του λέγειν, αυτή την υποχρέωση ονομάζονται από τους σημερινούς ευνοουμένους σου «νονός» και «νονά».

23.275.Α

Ο πρώτος εκείνος κληρονόμος του Γκορναχούρ Χαρχάρχ πήρε τότε το όνομα «Ραούρχ».

 

40 Ο Βεελζεβούλ διηγείται πώς οι άνθρωποι έμαθαν και εν συνεχεία ξέχασαν τον θεμελιώδη κοσμικό νόμο του Επταπαραπαρσινόχ

40.19.Γ

Επειδή ο λόγος των συμπτωματικών περιστάσεων οι οποίες με οδήγησαν να γνωρίσω τις λειτουργικές και κατασκευαστικές λεπτομέρειες εκείνης της αξιόλογης πειραματικής συσκευής Αλλά-ατταπάνν συνδέεται με τον φίλο της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ, πιστεύω ακράδαντα πως θα είναι πολύ ενδιαφέρον και πολύ διδακτικό για σένα να σου την περιγράψω εξονυχιστικά.

40.19.Γ

Η λεπτομερής εξέταση εκείνης της εκπληκτικής συσκευής, η οποία, χάρη στον Γκορναχούρ Χαρχάρχ, έγινε τελικά ξακουστή σε όλους τους αληθινούς σοφούς ολόκληρου σχεδόν του Μεγαλόκοσμού μας, άρχισε με τα ακόλουθα τυχαία περιστατικά.

40.19-20.Γ

Μια μέρα, όταν πήγα να επισκεφτώ το φίλο της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ στον πλανήτη Κρόνο, αυτός, που επίσης είχε ακούσει να μιλούν για τούτη τη συσκευή, με παρακάλεσε καθώς κουβεντιάζαμε να του προμηθεύσω μία από τον πλανήτη Γη, αν ξαναπήγαινα εκεί κάτω.

40.20.Γ

Και όταν λίγο αργότερα κατέβηκα στον πλανήτη Γη, προμηθεύτηκα μία από εκείνες τις συσκευές και την κουβάλησα στον πλανήτη Άρη, με την πρόθεση, μόλις οι περιστάσεις το επέτρεπαν, να τη στείλω στο Γκορναχούρ Χαρχάρχ, που βρισκόταν στον πλανήτη Κρόνο.

40.45-6.Γ

Η φυσιολογική ιδιαιτερότητα των όντων εκείνης της μικρής ομάδας ήταν ότι διατηρούσαν σταθερά, σε όλη την οκτάβα της φωνής τους, όποιος και αν ήταν ο αριθμός των παραγόμενων ήχων, ένα «αμετάβλητο σύνολο δονήσεων» με βάση μόνο τα τρία έμφυτα Ρεστοριάλ τους, τα οποία, καθ’ όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων τους, είχαν την ιδιότητα να προκαλούν σε ολόκληρη την παρουσία κάποιου άλλου όντος αυτό που ονομάζεται «επικέντρωση» ή «αντήχηση».

Αυτό το κατάλαβα πολύ καθαρά, όταν, με αφορμή το ενδιαφέρον μου για τα τραγούδια τους, άρχισα να μελετώ τούτη την ιδιαιτερότητά τους, τόσο σπάνια στους σημερινούς ευνοουμένους σου, χρησιμοποιώντας τρία ειδικά «διαπασόν» που κατασκεύασα, καθώς και πολλούς ευαίσθητους «παλμογράφους» που μου ανήκαν και είχε επινοήσει μετά από παραγγελία μου ο φίλος της ουσίας μου ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

 

45 Κατά το Βεελζεβούλ το γεγονός ότι οι άνθρωποι βγάζουν τον ηλεκτρισμό από τη Φύση και τον ξοδεύουν χρησιμοποιώντας τον είναι μία από τις κυριότερες αιτίες της ελάττωσης της διάρκειας της ανθρώπινης ζωής

45.281-2.Γ

Απ’ όλα τα συμβάντα που μου επέτρεψαν να αναγνωρίσω ξεκάθαρα την πραγματικότητα αυτού του γεγονότος και να κρυσταλλώσω στη συνολική μου παρουσία τα «άφθαρτα» οντικά δεδομένα που μου προκάλεσαν μια απόλυτη βεβαιότητα, εκείνο που θα σε ενδιαφέρει περισσότερο είναι να μάθεις ότι, σε όλα αυτά, με βοήθησε πάρα πολύ το «αποτέλεσμα», ή, όπως θα έλεγαν οι ευνοούμενοί σου, ο «γιος», του φίλου της ουσίας μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ, το νεαρό συνειδητό άτομο Γκορναχούρ Ραούρχ, το οποίο, όπως ο παραγωγός του, έκανε σκοπό της ύπαρξής του τη λεπτομερή μελέτη των ιδιοτήτων της κοσμικής ουσίας του πανταχού παρόντος Οκιντανόχ, και αξιώθηκε σιγά-σιγά να θεωρείται κι αυτό ένα σοφό τρίμυαλο ον ανώτερης βαθμίδας.

45.287.Γ

Ορισμένοι δικοί μας έμειναν στο σκάφος Ευκαιρία, ενώ άλλοι εγκαταστάθηκαν στα σπίτια που μας διέθεσαν τα αξιαγάπητα όντα του πλανήτη Κρόνου. Όσο για μένα, πήγα με τον Αχούν στο Ριρχ, μια μεγάλη συνάθροιση τρίμυαλων όντων, όπου ζούσε ο φίλος μου Γκορναχούρ Χαρχάρχ.

45.287.Γ

Από τη βραδιά της άφιξής μας, ρώτησα το φίλο της ουσίας μου, ενώ είχαμε μια φιλική συζήτηση, πώς πραγματωνόταν η διαδικασία ύπαρξης του διαδόχου του, του αγαπημένου μου «εξωτερικού Κεστζανιανού αποτελέσματος», ή, όπως θα έλεγαν οι ευνοούμενοί σου, του «βαφτιστικού» μου, Γκορναχούρ Ραούρχ.

45.287.Γ

Με ευχαρίστησε και μου είπε ότι η ύπαρξη του Ραούρχ κυλούσε ομαλότατα, και ότι είχε γίνει διάδοχος του από κάθε άποψη, αφού είχε διαλέξει, όπως κάποτε και ο ίδιος, να κάνει σκοπό της υπεύθυνης ύπαρξής του τη συστηματική μελέτη της πανταχού παρούσης ουσίας Οκιντανόχ.

45.287.Γ

Ύστερα από μια μικρή παύση, πρόσθεσε ότι εμβαθύνοντας στην επιστήμη της κοσμικής ουσίας Οκιντανόχ, ο διάδοχος του είχε είδη «μυριστεί την ίδια της την ουσία».

45.287-8.Γ

Μου είπε στη συνέχεια ότι χάρη στις επιστημονικές ανακαλύψεις του διαδόχου του, όχι μόνο οι παράγοντες των πεποιθήσεων που κάποτε κρυσταλλώθηκαν στο είναι του, μετά από πολλά χρόνια επίμονων μόχθων, είχαν όλες πια ξεκρυσταλλωθεί, αλλά ότι είχε φτάσει να καταστρέψει όλες τις συσκευές δικής του επινόησης, που προορίζονταν για τις έρευνες γύρω από την πανταχού παρούσα κοσμική ουσία, μεταξύ των οποίων ήταν και η περίφημη «μη-ακτινοβόλος λυχνία» του. Έπειτα είπε συμπερασματικά, με έναν βαθύ αναστεναγμό:

45.288.Γ

«Σήμερα, πιστεύω, ακριβώς όπως και το “αποτέλεσμα του Όλου μου”, ότι αποτελούσε τεράστιο σφάλμα εκ μέρους μου να αφιερωθώ, για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, σ’ αυτή την ενασχόληση που θα πρέπει να θεωρείται, με την αντικειμενική έννοια, “ασυγχώρητη αμαρτία”».

45.288.Γ

Συνεχίζοντας την κουβέντα μας πάνω σε διάφορα θέματα, καταλήξαμε, σύμφωνα με τη ροή των συνειρμών της οντικής μας σκέψης, να μιλάμε για τα τρίμυαλα όντα που ζουν στον πλανήτη Γη.

45.288.Γ

Θα θυμάσαι, σου έχω ήδη πει, ότι ο φίλος μου ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ ήταν πάντα ενήμερος των παρατηρήσεων που έκανα για τον παράξενο ψυχισμό τους· του είχα ακόμη στείλει, όπως και στο θείο σου Τουιλάν, αντίγραφα από ορισμένες σημειώσεις μου.

45.288.Γ

Τότε, καθώς μιλούσαμε για τα τρίμυαλα όντα που σου αρέσουν ο Γκορναχούρ Χαρχάρχ με ρώτησε:

45.288.Γ

«Πες μου σε παρακαλώ, φίλε μου, είναι δυνατό να συνεχίζεται ακόμα η μείωση της μέσης διάρκειας ζωής εκείνων των δυστυχισμένων;»

45.288.Γ

Άρχισα να του εκθέτω πώς έχουν τα πράγματα εκεί σήμερα, καθώς και τα νέα δεδομένα που είχα συγκεντρώσει γι’ αυτήν την ανωμαλία, όταν, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, μπήκε στο δωμάτιο το αποτέλεσμα του, ο Γκορναχούρ Ραούρχ.

45.289.Γ

Έτσι λοιπόν αφού βολεύτηκε στην κούρνια του και μου ευχήθηκε το καλωσόρισες, το αγαπημένο μου «εξωτερικό Κεστζανιανό αποτέλεσμα», ή «βαφτιστικό», ο Γκορναχούρ Ραούρχ, πήρε μέρος στη συζήτησή μας.